Εγωτίτιδα
Η νέα ελληνική ασθένειαΠαναγιώτης Τριτάρης Είσαι σε μια παρέα, αρχίζεις να λες κάτι και πριν φτάσεις στο ρήμαέρχεται το «Εγώ…» να σε διακόψει. Καλώς ήρθες στη σύγχρονηελληνική συζήτηση. Κάτι έχει αλλάξει στο ελληνικό κουβεντολόι της παρέας. Και δεν είναι ότι μιλάμεπερισσότερο, είναι ότι σχεδόν κανείς δεν περιμένει πια να ακούσει τον άλλον μέχριτέλους. Το παρατηρώ όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια και, από τη στιγμήπου άρχισα να του δίνω σημασία, το ακούω παντού. Κάποιος αρχίζει να λέει ότιπέρασε δύσκολα με τη δουλειά του. Δεν έχει φτάσει καν στο ρήμα και ο απέναντιέχει ήδη οπλίσει: «Εγώ να δεις τι πέρασα». Άλλος αναφέρει έναν πόνο στο γόνατο.«Εγώ έχω μέση». Ταξίδεψες στην Ιταλία; Εγώ πήγα Ιαπωνία. Έμεινες δύο ώρες στηνκίνηση; Εγώ τρεις, και μάλιστα με βροχή. Σου πέθανε η γάτα; Εγώ είχα σκύλο. Δενείναι συζήτηση. Είναι ένα ιδιότυπο πρωτάθλημα προσωπικής εμπειρίας, όπου κανείςδεν ξέρει ακριβώς το έπαθλο, αλλά όλοι θέλουν να βγουν πρώτοι. Το ονόμασα«εγωτίτιδα», γιατί ακούγεται σαν πάθηση και, κυρίως όσο πάει προχωρά σε μόνιμηβλάβη. Ο ναρκισσισμός της συνομιλίαςΗ κοινωνιολογία έχει ήδη βρει την ορολογία, το ονομάζουν «conversationalnarcissism», τη συνήθεια να αρπάζουμε το νήμα της κουβέντας από τον άλλον και νατο ξαναφέρνουμε πάνω μας. Ξεχώρισε μάλιστα την απάντηση που στηρίζει τονσυνομιλητή από εκείνη που μετατοπίζει το ενδιαφέρον προς εμάς. Το δεύτερο είναιτο αγαπημένο…
