Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ (3/11):
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ
Πρόκειται για προτεσταντική επίδραση που ταιριάζει στον σύγχρονο υπερσυναισθηματικό άνθρωπο που δεν αντέχει στην σκέψη της κολάσεως. Ονομάζεται στα ελληνικά «θεολογία της αποκαταστάσεως των πάντων». Ιστορικά έχει την αρχή της στον 3ο αιώνα στον Ωριγένη και η Εκκλησία την καταδίκασε στην Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο (553 μ.Χ.). Έχει αναβιώσει εμφατικά τις τελευταίες δεκαετίες και είναι πολύ προσφιλής σε πολλές προτεσταντικές ομολογίες. Μάλιστα σε αυτές στις οποίες χειροτονούνται γυναίκες και ομοφυλόφιλοι «ιερείς» δεν είναι απλά προσφιλής. Αποτελεί κανόνα πίστεως και ορίστε το γιατί:
Σύμφωνα με αυτή, όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως αμαρτιών, ανεξαρτήτως πίστεως, ανεξαρτήτως και της θελήσεως τους ακόμη, στο τέλος θα σωθούν. Ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Ιούδας ακόμη και οι αμετανόητοι δαίμονες στο τέλος θα σωθούν. Θέλουν δεν θέλουν, θα σωθούν. Πως; Πολύ απλά μέσω της αιώνιας συμφιλίωσης (reconciliation) με τον Θεό Πατέρα που χάρισε στην ανθρωπότητα ο Υιός Ιησούς Χριστός.. Η συμφιλίωση αυτή σημαίνει πρακτικά ένα και μόνο πράγμα: την πλήρη απόρριψη ακόμη και της ίδιας της έννοιας της κόλασης. Κόλαση δεν θα υπάρξει ποτέ, πουθενά και για κανένα.
Πως όμως μπορεί να συμβαδίσει αυτό με τα λόγια του Χριστού: «Τότε ὁ βασιλεὺς εἶπεν… δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἐκβάλετε αὐτὸν εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ τριγμὸς τῶν ὀδόντων.» (Ματθ. 22,13); Και να ήταν μόνο αυτό; Αν παραθέσουμε τα χωρία της Καινής Διαθήκης που ομιλούν περί κολάσεως, το άρθρο θα δεκαπλασιαστεί σε μέγεθος. Τι είναι λοιπόν όλα αυτά; Αλληγορικά; Τακτική ψυχολογικού εκφοβισμού; Ψέματα;
Θυμίζει έντονα η πλάνη αυτή τα λόγια του αποστόλου Παύλου: «Γιατί θα έρθει καιρός που δεν θα ανέχονται τη σωστή διδασκαλία, αλλά σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες θα μαζεύουν γύρω τους δασκάλους, για να τους χαϊδεύουν την ακοή.» ( Β΄ Προς Τιμόθεον 4:3.).
Ο ευρύτερος όρος στην διεθνή βιβλιογραφία για την αίρεση αυτή, είναι ο “Christian universalism” όρος που στα ελληνικά δεν πρέπει να μεταφραστεί απλά ως οικουμενισμός αλλά μάλλον ως πανσωτηριολογισμός. Εδώ θα βρει κανείς εξωφρενικές διδασκαλίες μέχρι και του σημείου να λέγεται ότι οι απόστολοι – και ειδικά ο Παύλος – , απέκρυψαν τον πραγματικό γλυκό, συναισθηματικό και ευαίσθητο Χριστό και τον υποκατέστησαν με δικής τους επινόησης σκληρόκαρδες διδασκαλίες!
Εν κατακλείδι, η θεολογία της αποκατάστασης των πάντων είναι θεολογία συναισθηματισμού, θεολογία του “φαίνεσθαι”, θεολογία σεβασμού των παθών και όχι του Θεού. Το σημαντικό εδώ είναι να είσαι χαμογελαστός και ευγενικός. Να είσαι απεριόριστα ανεκτικός σε κάθε παράλογη απαίτηση, να αντιμετωπίζεις κάθε αρρωστημένη εγωπάθεια ως ιδιαιτερότητα, να εξισώνεις το ψέμα με την αλήθεια, να διευρύνεις συνεχώς το φάσμα της λογικής σου προκειμένου να εκλογικευτεί κάθε νέα διαστροφή και να δικαιολογηθεί ακόμη και το πιο σιχαμερό πάθος. Διότι, σε μια θεολογία που τα πάντα επιτρέπονται, αφού εν τέλει τα πάντα θα συγχωρεθούν, ένα μόνο απαγορεύεται: Το να μην είσαι ευγενικός. Και για να μην παρεξηγηθούμε, ο Κύριος ήταν και είναι άκρως ευγενικός αλλά όχι με όλους. Όχι. Είναι ευγενικός με τους μετανοημένους, με τους “συντετριμμένους τη καρδία και τους ταπεινούς τω πνεύματι”. Όχι με όσους εμμένουν στην παρακμή τους και δηλητηριάζουν τις αγαθές προθέσεις των ανθρώπων παρουσιάζοντας το σκοτάδι σαν φως.
Επανερχόμαστε σε τούτη τη βολική θεωρία. Τι και αν κάνεις ακριβώς τα αντίθετα από όσα διδάσκει ο Χριστός; Μπορείς να ησυχάσεις σίγουρος ότι στο τέλος θα σωθείς. Αφού στο τέλος θα σωθείς γιατί να κουράζεσαι; Νηστείες; Αγρυπνίες; Μοναχικοί όρκοι; Γαμήλιοι όρκοι; Άσκηση; Δάκρυα μετανοίας; Αυτομεμψία; Για ποιο λόγο;
Πως λέγεται στην Γραφή αυτός που σε οδηγεί στον γκρεμό με λόγια γλυκά και καθησυχαστικά; Α! το βρήκα: Λύκος με ένδυμα προβάτου.
