Στο προηγούμενο άρθρο μας στην σειρά ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ μιλήσαμε για τον ασκητικό χαρακτήρα του γάμου. Τώρα είναι ώρα να μιλήσουμε για την ομορφιά του γάμου όταν η άσκηση αρχίσει να αποδίδει καρπούς. Δεν θα θεολογήσουμε, θα αναφέρουμε αληθινές καταστάσεις και πρόσωπα που συναντήσαμε και μας προκάλεσαν θαυμασμό και απορία για το μεγάλο αυτό μυστήριο.  Ότι διαβάσετε μιλάει από μόνο του. Γνωρίσαμε ζευγάρι από Κύπρο. Κάθε μέρα την ώρα που ο άνδρας γυρνούσε από την δουλειά, η γυναίκα ήταν ήδη έτοιμη να τον υποδεχτεί με τιμές βασιλικές. Μάζευε και τα παιδιά και όλοι στην πόρτα τον περιμέναν. Μια καθημερινά επαναλαμβανόμενη πανηγυρική στιγμή αντάμωσης γεμάτη χαρά. Καθημερινός θρίαμβος της αγάπης. Όταν ρώτησα την γυναίκα τι αισθάνεται για αυτόν μου είπε «είναι το παν». Όταν ρώτησα τον άνδρα πως αισθάνεται για αυτή μου είπε «κάθε μέρα ευχαριστώ τον Θεό για αυτή και ξέρω ότι δεν αξίζω τέτοια γυναίκα.» Ζευγάρι από Πανόραμα Θεσσαλονίκης. 30 χρόνια γάμου. Διατηρούν ακόμη όλα τα συμπτώματα των νεοερωτευμένων.  Η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας τους είναι εκείνη που όταν όλες οι υποχρεώσεις τελειώσουν θα αγκαλιαστούν, θα ησυχάσουν, θα αναπνέουν μαζί. Όταν ρώτησα πως το καταφέρνουν ο άνδρας μου απάντησε: «δεν αφήσαμε όλα αυτά τα χρόνια τον εγωισμό να μας κρυώσει». Η πρακτική εφαρμογή της πατερικής νήψεως στο…

Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ: ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ Κάθε ευχή αυτόματα υποδεικνύει και το σκοπό αυτού για το οποίο η ευχή γίνεται. «Να ζήσετε, να είστε ευτυχισμένοι» εύχονται στο νεόνυμφο ζεύγος οι καλεσμένοι και το ίδιο φαίνεται (;) να εύχεται και η Μητέρα Εκκλησία. Στην ακολουθία του γάμου ο ιερέας εύχεται «Πλήρωσον αὐτούς χαρᾶς καὶ ἀγαλλιάσεως». Άραγε όμως, οι δυο ευχές είναι εννοιολογικά ταυτόσημες; Και είναι τελικά σκοπός του γάμου η ευτυχία; Ο Χριστός , ως ειλικρινής διδάσκαλος, δεν ευχήθηκε αλλά προετοίμασε τους μαθητές Του: Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· (Ιωάννης 16:33). "Αλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον", συνεχίζει. «Ὅσας ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ κακάς, καὶ ἐπιστρέψας ἐζωοποίησάς με, καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με.» (Ψαλμ.70). Η ζωή του πιστού είναι θλίψεις και άβυσσοι απόγνωσης, που όμως τους διαδέχεται η λύτρωση, η νίκη και η χαρούμενη παρηγοριά της θείας παρέμβασης. Και τότε, μένει μόνο η ευγνωμοσύνη και η δοξολογία στο Θεό, μέχρι η παιδεία Του να επιτρέψει και πάλι νέες θλίψεις και πειρασμούς που…

Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΕΚΤΟ (6/11): Η ΓΙΟΓΚΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ Ένας συμβιβασμός αντιθέτων, δημοφιλής κυρίως στις σύγχρονες χριστιανές γυναίκες . Ένας σύγχρονος θρησκευτικός συγκρητισμός ταχείας κατανάλωσης, με στόχο όσες και όσους δεν έχουν εμβαθύνει ακόμη στην μοναδικότητα της εξ αποκαλύψεως πίστης μας. Ο λόγος που επιλέξαμε να ασχοληθούμε με την γιόγκα είναι το γεγονός πως η δημοτικότητά της γιόγκα έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, ειδικά στην Αθήνα και σύνηθως η ζηλιάρα ελληνική επαρχία την αντιγράφει αδιακρίτως, όπως και η Αθήνα αντιγράφει αδιακρίτως κάθε εισαγώμενη ευρωπαϊκή ανοησία. Επιπροσθέτως και για ακόμη ένα λόγο: φαίνεται πως οι χριστιανές που ασκούνται στην γιόγκα και μάλιστα την συνιστούν η μία στην άλλη, ούτε καν αντιλαμβάνονται ότι ασκούν συγκεκριμένη ινδουιστικη θρησκευτική πρακτική. Έλλειψη κατήχησης; Νοθεία και μετατροπή της πίστης σε ότι μας αρέσει; Αδιαφορία; Νομίζουμε πως κυρίως είναι το δεύτερο το οποίο έχει ως προυπόθεση το τρίτο. ... το ανατολικό ινδουιστικό εσώτερο εγώ (Atman) που συνταίριαξε με την εγωμανία του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου... Το επιχείρημα των ασκούντων την γιόγκα είναι ότι αφορά σε…

Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ (5/11): ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ = ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟΝ ΨΥΧΟΛΟΓΟ Δίχως αμφιβολία, η ψυχή του σύγχρονου ανθρώπου υποφέρει. Αγχος, νευρωτισμός, κατάθλιψη, PTSD, φοβίες, ψυχικά νοσήματα πάσης φύσεως. Η COVID-19 αύξησε την ευπάθεια του πληθυσμού σε ψυχικές διαταραχές σύμφωνα με ελληνικές και διεθνείς μελέτες. Ιδιαίτερα στους νέους και εφήβους καταγράφηκε περίπου +30% αύξηση σε παραπομπές για συναισθηματικές διαταραχές, προβλήματα συμπεριφοράς και αυτοτραυματισμό. μόνο 10.000.000 κουτιά το μήνα.... Ο ΠΟΥ κατατάσσει την Ελλάδα ψηλά σε υψηλά επίπεδα ψυχικής δυσφορίας, η κατανάλωση ψυχότροπων φαρμάκτων υπερδιπλασιάστηκε, των αντικαταθλιπτικών υπερτετραπλασιάστηκε και υπολογίζεται ότι στην χώρα μας πωλούνται περίπου 10 εκατομμύρια κουτιά αγχολυτικών/αντικαταθλιπτικών κάθε μήνα. - μέχρι πότε θα έρχομαι; πότε θα καλυτερέψω;- τι ερώτηση είναι αυτή; εσείς θα έρχεστε! Η επίσκεψη στο ντιβάνι του ψυχολόγου - κάτι άγνωστο πριν 15 χρόνια - αγγίζει το 35% του πληθυσμού, με το ποσοστό αυτό να εκτοξεύεται στις γυναίκες και τους νέους της Gen Z (έτη γέννησης από το 1997 ως το 2012). Η Ελλάδα ακολουθεί στα νούμερα αυτά την παγκόσμια καταγραφή των χωρών της Δύσεως. Αυτό που ζούμε…

Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ (4/11): ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΩ ΤΑ ΛΕΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ Προτεσταντική προσέγγιση, προσφιλής στους ανθρώπους που δηλώνουν μεν ότι πιστεύουν στο Θεό, απέχουν δε από την μυστηριακή ζωή.  Όλοι οι Προτεστάντες, Λουθηρανοί, Καλβινιστές, Ευαγγελικοί, Βαπτιστές, Αντβεντιστές κτλ, βασιζόμενοι  στο χωρίο «Ἕνας είναι ὁ μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ὁ Ιησοῦς Χριστός» (Α΄ Τιμοθέου 2:5) απορρίπτουν εντελώς την εξομολόγηση. Επίσης έχει ενδιαφέρον ότι, αν και βασική τους θέση είναι το Sola Scripta, δηλαδή στηρίζονται μόνο στην Αγία Γραφή, για το χωρίο Ιωάννης 20:23  «Σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, τους είναι συγχωρημένες· και σε όποιους τις κρατήσετε, είναι κρατημένες» τηρούν σιγή ιχθύος. Μα να ήταν μόνο αυτό το χωρίο;  Προς Ιακώβου Επιστολή 5:16: «Ἐξομολογεῖσθε ἀλλήλοις τὰ παραπτώματα…», Πράξεις των Αποστόλων 19:18: «Πολλοὶ… ἤρχοντο ἐξομολογούμενοι καὶ ἀναγγέλλοντες τὰς πράξεις αὐτῶν.», Α΄ Ιωάννου Επιστολή 1:9: «Ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστιν… ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας.». Τελικά το Sola Scripta που ακριβώς έχει εφαρμογή; Ωστόσο, για να είμαστε δίκαιοι ιστορικά, οι Προτεστάντες Μεταρρυθμιστές έβλεπαν ότι η συγχωρητική εξουσία των ρωμαιοκαθολικών…

Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ (3/11): ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ Πρόκειται για προτεσταντική επίδραση που ταιριάζει στον σύγχρονο υπερσυναισθηματικό άνθρωπο που δεν αντέχει στην σκέψη της κολάσεως. Ονομάζεται στα ελληνικά «θεολογία της αποκαταστάσεως των πάντων». Ιστορικά έχει την αρχή της στον 3ο αιώνα στον Ωριγένη και η Εκκλησία την καταδίκασε στην Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο (553 μ.Χ.). Έχει αναβιώσει εμφατικά τις τελευταίες δεκαετίες και είναι πολύ προσφιλής σε πολλές προτεσταντικές ομολογίες. Μάλιστα σε αυτές στις οποίες χειροτονούνται γυναίκες και ομοφυλόφιλοι «ιερείς» δεν είναι απλά προσφιλής. Αποτελεί κανόνα πίστεως και ορίστε το γιατί: Λεσβία "ιέρεια" που ανήλθε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Αγγλικανικής "Εκκλησίας" της Ουαλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Ιούλιο του 2025. Τρέμει ο απόστολος Παύλος, τρέμει και ο Ιερός Χρυσόστομος από την θεολογία της συναισθηματικούρας Σύμφωνα με αυτή, όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως αμαρτιών, ανεξαρτήτως πίστεως, ανεξαρτήτως και της θελήσεως τους ακόμη, στο τέλος θα σωθούν. Ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Ιούδας ακόμη και οι αμετανόητοι δαίμονες στο τέλος θα σωθούν. Θέλουν δεν θέλουν, θα σωθούν. Πως; Πολύ απλά μέσω…

Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ (2/11): Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ Θωμάς Ακινάτης, ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη θεολογία με την νομική Επίδραση της Ρωμαιοκαθολικής Ομολογίας. Στην Δύση δεν κατανοήθηκε ορθά το κρίσιμο αυτό θέμα ήδη από τα χρόνια του ιερού Αυγουστίνου (354-430 μ.Χ.). Σύμφωνα με αυτή την θεώρηση, η ανθρώπινη αμαρτία έφτασε στο απροχώρητο, προκαλώντας την θεία δικαιοσύνη. Για να ικανοποιηθεί η θεία δικαιοσύνη έπρεπε κάποιος να πληρώσει το τιμωρητικό αντίτιμο. Ποιος ανέλαβε να πληρώσει το χρέος; Ο Χριστός με το Σταυρό. Τοιουτοτρόπως ο Πατήρ ικανοποιήθηκε και η οργή του εξευμενίστηκε. Την δικανική (δικαστικού τύπου δηλαδή)  θεολογία αυτή συνέχισαν στην δύση κυρίως με τον Θωμά τον Ακινάτη (1225-1274 μ.Χ.) και τον σχολαστικισμό. Η συλλογιστική αυτή βαθμηδόν ανέδειξε και τις θεωρίες περί καθαρτηρίου πυρός ( ενδιάμεση κατάσταση μετά τον θάνατο για τις ψυχές που πέθαναν σε φιλία με τον Θεό αλλά δεν έχουν καθαρθεί πλήρως από τις συνέπειες της αμαρτίας και εκεί υφίστανται προσωρινή κάθαρση μετά την οποία εισέρχονται στον Παράδεισο) Στην Ορθόδοξη…

Εισερχόμεθα στο έτος 2026. Όλοι οι άνθρωποι αυτή την περίοδο εύχονται συνήθως μια καλή χρονιά, με υγεία, επιτυχία, χαρά. Είναι έμφυτη και ανθρώπινη η ανάγκη για πίστη και ελπίδα.  Πίστη και ελπίδα ότι το κακό δεν θα κυριαρχήσει και ότι καλύτερες μέρες θα ξημερώσουν. Δυστυχώς όμως, η μεταπτωτική μας πραγματικότητα διαψεύδει  πολλές από αυτές τις ευχές. Ο σύγχρονος άνθρωπος, μακριά από το Θεό,  πάσχει και πάσχει βαθιά, στο σώμα και στην ψυχή. Και οι ανεκπλήρωτες ευχές σίγουρα δεν μπορούν να τον παρηγορήσουν. Στον κόσμο αυτό της λύπης, της φθοράς και της σκοτεινιάς, οι χριστιανοί επίσης καλωσορίζουν την επικείμενη χρονιά με ελπίδα. Μια άλλη, ωστόσο, ελπίδα: την ελπίδα που χαρίζει η τελευταία εορτή του χρόνου, η εορτή των Χριστουγέννων. Η ελπίδα αυτή ξεπερνά τα κοσμικά πράγματα και τις κοσμικές επιδιώξεις διότι από την φύση της είναι εκτός του κόσμου τούτου.  Κανένας άνθρωπος δεν σχεδίασε την ενανθρώπηση του Θεού Λόγου. Κανείς δεν παρακάλεσε καν τον Θεό για αυτή. Η ενανθρώπηση του Χριστού ήταν «μυστήριο αποκεκρυμμένο» και από αυτές τις ουράνιες δυνάμεις και η πρωτοβουλία της ανήκει αποκλειστικά στον Τριαδικό Θεό. Η ενανθρώπηση όμως απεκάλυψε στην ανθρωπότητα τον αγαπητικό χαρακτήρα της υποστάσεως του Θεού: ο Θεός  ουδέποτε ξέχασε το πλάσμα Του. Τι και αν ο άνθρωπος εξέπεσε της χάρης Του; Τι και αν αυτοεξορίστηκε…

Μας λυπεί κατά καιρούς το γεγονός, πως μεταξύ των μελών της Εκκλησίας παρατηρούνται τόσο αποκλίνουσες απόψεις, συμπεριφορές, ερμηνείες, σκάνδαλα, με απλά λόγια μια ασυμφωνία συχνά εκκωφαντική. Θα έλεγε κανείς, μα γιατί; Όλοι στον ίδιο Χριστό πιστεύουμε, τις ίδιες εικόνες προσκυνάμε, το ίδιο ευαγγέλιο μελετούμε. Μαζί είμαστε στις ακολουθίες, μαζί ακούμε τα κηρύγματα του  Θείου Λόγου, μαζί ευλαβούμαστε τους Αγίους, μαζί συγκινούμαστε από τα θαύματα της Θείας Χάριτος. Μαζί, αλλά ταυτόχρονα και τόσο χώρια! Όλοι γίναμε μάρτυρες σε συνδιαλέξεις μεταξύ αδερφών χριστιανών κατά τις οποίες πρωταγωνίστησε μια  κουραστική διαφωνία. Οι λόγοι της Αγίας Γραφής και τα πατερικά συγγράμματα έγιναν ρόπαλα και πολεμοφόδια ενός αδιέξοδου διαλόγου.  Αν ούτε στα λόγια δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε τότε πως θα κατορθωθεί το αποστολικό «ομοθυμαδόν»; Τελικά, προκειμένου να υπάρχει μεταξύ των χριστιανών μια επιφανειακή έστω «εκεχειρία», προτιμότερο είναι να κρατάει κανείς σιωπή. Τουλάχιστον δεν δημιουργούνται τραύματα. Είναι όμως αυτό Εκκλησία; Σίγουρα όχι. Αντίθετα με ότι περιγράψαμε, μια ματιά στα συγγράμματα και τη ζωή των Αγίων καταδεικνύει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα: οι Άγιοι, αναθρεμμένοι σε διαφορετικές εποχές, σε διαφορετικούς τόπους, σε διαφορετικά πολιτισμικά δεδομένα, χωρίς να έχουν ποτέ συναντηθεί, έχουν άπαντες μεταξύ τους μια θαυμαστή αρμονική συμφωνία. Σκεφτείτε το αγώνισμα της σκυταλοδρομίας. Όπου τερέν ο ιστορικός χρόνος, όπου σκυτάλη η διδασκαλία του λόγου και όπου δρομείς οι Άγιοι,…

Σαούλ, Σαούλ δεν γνωρίζεις ποιος είμαι; Δεν γνωρίζεις την φωνή μου; Ψάξε με ειλικρίνεια στους λόγους των προφητών, αυτοί μιλούν για εμέ. Πως ομολογείς πως δέχεσαι αυτούς αφού αρνείσαι αυτόν για τον οποίο μιλούν; Δεν είναι μόνο οι προφήτες. Σου έστειλα αγίους και αγίες, μορφές αγιασμένες που με ακολούθησαν ώστε δια αυτών να με γνωρίσεις. Ήσαν εκλεκτές και πολύ αγαπητές μου ψυχές. Τις είδες πολλάκις στα Κολοσσαία των ανθρώπων,  να υποφέρουν την σκληρότητα, την ωμότητα, την βαρβαρότητα που υπέφερα και εγώ. Ψυχές αγνές και ευαίσθητες, «ων ουκ ην άξιος ο κόσμος», ο χοντροκομμένος αυτός κόσμος στον οποίο ζεις. Σαούλ, Σαούλ, δεν συγκινήθηκες από τους δούλους μου... Αντί να σε αντικρύσω πλάι τους, σε είδα με λύπη απέναντι τους, να κρατάς τα ρούχα αυτών που διαχρονικά τους λιθοβολούν.  Πόσο εύκολα δέχτηκες τις κατηγορίες εις βάρος τους..  Σαούλ, Σαούλ, πιστεύεις τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους, τους αστρολόγους, τους ψευτοεπιστήμονες, την τεχνητή νοημοσύνη, τους υπηρέτες του  εκτροχιασμένου αιώνα σου. Σου είναι τόσο οικεία η δαιμονιώδης τους σοφία… Η λογική των δούλων μου σου μοιάζει εξωφρενική. Δια τούτο τόσο εύκολα δέχεσαι τις συκοφαντίες, τα ψέματα, τη λάσπη, τις λοιδορίες, την εξαπάτηση. Άγεσαι και φέρεσαι ωσάν το φυλλαράκι το υπό του ανέμου παρασυρόμενο. Σαούλ, Σαούλ, πόσο εύκολα ριζώνει μέσα σου ο λόγος ο σκληρός! Πόσο δύσκολα όμως…