Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ (4/11): ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΩ ΤΑ ΛΕΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ Προτεσταντική προσέγγιση, προσφιλής στους ανθρώπους που δηλώνουν μεν ότι πιστεύουν στο Θεό, απέχουν δε από την μυστηριακή ζωή.  Όλοι οι Προτεστάντες, Λουθηρανοί, Καλβινιστές, Ευαγγελικοί, Βαπτιστές, Αντβεντιστές κτλ, βασιζόμενοι  στο χωρίο «Ἕνας είναι ὁ μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, ὁ Ιησοῦς Χριστός» (Α΄ Τιμοθέου 2:5) απορρίπτουν εντελώς την εξομολόγηση. Επίσης έχει ενδιαφέρον ότι, αν και βασική τους θέση είναι το Sola Scripta, δηλαδή στηρίζονται μόνο στην Αγία Γραφή, για το χωρίο Ιωάννης 20:23  «Σε όποιους συγχωρήσετε τις αμαρτίες, τους είναι συγχωρημένες· και σε όποιους τις κρατήσετε, είναι κρατημένες» τηρούν σιγή ιχθύος. Μα να ήταν μόνο αυτό το χωρίο;  Προς Ιακώβου Επιστολή 5:16: «Ἐξομολογεῖσθε ἀλλήλοις τὰ παραπτώματα…», Πράξεις των Αποστόλων 19:18: «Πολλοὶ… ἤρχοντο ἐξομολογούμενοι καὶ ἀναγγέλλοντες τὰς πράξεις αὐτῶν.», Α΄ Ιωάννου Επιστολή 1:9: «Ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστιν… ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας.». Τελικά το Sola Scripta που ακριβώς έχει εφαρμογή; Ωστόσο, για να είμαστε δίκαιοι ιστορικά, οι Προτεστάντες Μεταρρυθμιστές έβλεπαν ότι η συγχωρητική εξουσία των ρωμαιοκαθολικών…

Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ (3/11): ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ Πρόκειται για προτεσταντική επίδραση που ταιριάζει στον σύγχρονο υπερσυναισθηματικό άνθρωπο που δεν αντέχει στην σκέψη της κολάσεως. Ονομάζεται στα ελληνικά «θεολογία της αποκαταστάσεως των πάντων». Ιστορικά έχει την αρχή της στον 3ο αιώνα στον Ωριγένη και η Εκκλησία την καταδίκασε στην Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο (553 μ.Χ.). Έχει αναβιώσει εμφατικά τις τελευταίες δεκαετίες και είναι πολύ προσφιλής σε πολλές προτεσταντικές ομολογίες. Μάλιστα σε αυτές στις οποίες χειροτονούνται γυναίκες και ομοφυλόφιλοι «ιερείς» δεν είναι απλά προσφιλής. Αποτελεί κανόνα πίστεως και ορίστε το γιατί: Λεσβία "ιέρεια" που ανήλθε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Αγγλικανικής "Εκκλησίας" της Ουαλίας στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Ιούλιο του 2025. Τρέμει ο απόστολος Παύλος, τρέμει και ο Ιερός Χρυσόστομος από την θεολογία της συναισθηματικούρας Σύμφωνα με αυτή, όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως αμαρτιών, ανεξαρτήτως πίστεως, ανεξαρτήτως και της θελήσεως τους ακόμη, στο τέλος θα σωθούν. Ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Ιούδας ακόμη και οι αμετανόητοι δαίμονες στο τέλος θα σωθούν. Θέλουν δεν θέλουν, θα σωθούν. Πως; Πολύ απλά μέσω…

Με τη Χάρη του Θεού και την ευχή των πατέρων μας ξεκινάμε τη δημοσίευση 11 αιρετικών ή εξωχριστιανικών απόψεων, που λόγω αγνοίας και ελλιπούς κατηχήσεως δυστυχώς τυγχάνουν ευρείας αποδοχής στο πλήρωμα της ορθόδοξης εκκλησίας. Η σειρά τιτλοφορείται : ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ (2/11): Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΘΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ Θωμάς Ακινάτης, ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη θεολογία με την νομική Επίδραση της Ρωμαιοκαθολικής Ομολογίας. Στην Δύση δεν κατανοήθηκε ορθά το κρίσιμο αυτό θέμα ήδη από τα χρόνια του ιερού Αυγουστίνου (354-430 μ.Χ.). Σύμφωνα με αυτή την θεώρηση, η ανθρώπινη αμαρτία έφτασε στο απροχώρητο, προκαλώντας την θεία δικαιοσύνη. Για να ικανοποιηθεί η θεία δικαιοσύνη έπρεπε κάποιος να πληρώσει το τιμωρητικό αντίτιμο. Ποιος ανέλαβε να πληρώσει το χρέος; Ο Χριστός με το Σταυρό. Τοιουτοτρόπως ο Πατήρ ικανοποιήθηκε και η οργή του εξευμενίστηκε. Την δικανική (δικαστικού τύπου δηλαδή)  θεολογία αυτή συνέχισαν στην δύση κυρίως με τον Θωμά τον Ακινάτη (1225-1274 μ.Χ.) και τον σχολαστικισμό. Η συλλογιστική αυτή βαθμηδόν ανέδειξε και τις θεωρίες περί καθαρτηρίου πυρός ( ενδιάμεση κατάσταση μετά τον θάνατο για τις ψυχές που πέθαναν σε φιλία με τον Θεό αλλά δεν έχουν καθαρθεί πλήρως από τις συνέπειες της αμαρτίας και εκεί υφίστανται προσωρινή κάθαρση μετά την οποία εισέρχονται στον Παράδεισο) Στην Ορθόδοξη…

Εισερχόμεθα στο έτος 2026. Όλοι οι άνθρωποι αυτή την περίοδο εύχονται συνήθως μια καλή χρονιά, με υγεία, επιτυχία, χαρά. Είναι έμφυτη και ανθρώπινη η ανάγκη για πίστη και ελπίδα.  Πίστη και ελπίδα ότι το κακό δεν θα κυριαρχήσει και ότι καλύτερες μέρες θα ξημερώσουν. Δυστυχώς όμως, η μεταπτωτική μας πραγματικότητα διαψεύδει  πολλές από αυτές τις ευχές. Ο σύγχρονος άνθρωπος, μακριά από το Θεό,  πάσχει και πάσχει βαθιά, στο σώμα και στην ψυχή. Και οι ανεκπλήρωτες ευχές σίγουρα δεν μπορούν να τον παρηγορήσουν. Στον κόσμο αυτό της λύπης, της φθοράς και της σκοτεινιάς, οι χριστιανοί επίσης καλωσορίζουν την επικείμενη χρονιά με ελπίδα. Μια άλλη, ωστόσο, ελπίδα: την ελπίδα που χαρίζει η τελευταία εορτή του χρόνου, η εορτή των Χριστουγέννων. Η ελπίδα αυτή ξεπερνά τα κοσμικά πράγματα και τις κοσμικές επιδιώξεις διότι από την φύση της είναι εκτός του κόσμου τούτου.  Κανένας άνθρωπος δεν σχεδίασε την ενανθρώπηση του Θεού Λόγου. Κανείς δεν παρακάλεσε καν τον Θεό για αυτή. Η ενανθρώπηση του Χριστού ήταν «μυστήριο αποκεκρυμμένο» και από αυτές τις ουράνιες δυνάμεις και η πρωτοβουλία της ανήκει αποκλειστικά στον Τριαδικό Θεό. Η ενανθρώπηση όμως απεκάλυψε στην ανθρωπότητα τον αγαπητικό χαρακτήρα της υποστάσεως του Θεού: ο Θεός  ουδέποτε ξέχασε το πλάσμα Του. Τι και αν ο άνθρωπος εξέπεσε της χάρης Του; Τι και αν αυτοεξορίστηκε…

Μας λυπεί κατά καιρούς το γεγονός, πως μεταξύ των μελών της Εκκλησίας παρατηρούνται τόσο αποκλίνουσες απόψεις, συμπεριφορές, ερμηνείες, σκάνδαλα, με απλά λόγια μια ασυμφωνία συχνά εκκωφαντική. Θα έλεγε κανείς, μα γιατί; Όλοι στον ίδιο Χριστό πιστεύουμε, τις ίδιες εικόνες προσκυνάμε, το ίδιο ευαγγέλιο μελετούμε. Μαζί είμαστε στις ακολουθίες, μαζί ακούμε τα κηρύγματα του  Θείου Λόγου, μαζί ευλαβούμαστε τους Αγίους, μαζί συγκινούμαστε από τα θαύματα της Θείας Χάριτος. Μαζί, αλλά ταυτόχρονα και τόσο χώρια! Όλοι γίναμε μάρτυρες σε συνδιαλέξεις μεταξύ αδερφών χριστιανών κατά τις οποίες πρωταγωνίστησε μια  κουραστική διαφωνία. Οι λόγοι της Αγίας Γραφής και τα πατερικά συγγράμματα έγιναν ρόπαλα και πολεμοφόδια ενός αδιέξοδου διαλόγου.  Αν ούτε στα λόγια δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε τότε πως θα κατορθωθεί το αποστολικό «ομοθυμαδόν»; Τελικά, προκειμένου να υπάρχει μεταξύ των χριστιανών μια επιφανειακή έστω «εκεχειρία», προτιμότερο είναι να κρατάει κανείς σιωπή. Τουλάχιστον δεν δημιουργούνται τραύματα. Είναι όμως αυτό Εκκλησία; Σίγουρα όχι. Αντίθετα με ότι περιγράψαμε, μια ματιά στα συγγράμματα και τη ζωή των Αγίων καταδεικνύει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα: οι Άγιοι, αναθρεμμένοι σε διαφορετικές εποχές, σε διαφορετικούς τόπους, σε διαφορετικά πολιτισμικά δεδομένα, χωρίς να έχουν ποτέ συναντηθεί, έχουν άπαντες μεταξύ τους μια θαυμαστή αρμονική συμφωνία. Σκεφτείτε το αγώνισμα της σκυταλοδρομίας. Όπου τερέν ο ιστορικός χρόνος, όπου σκυτάλη η διδασκαλία του λόγου και όπου δρομείς οι Άγιοι,…

Σαούλ, Σαούλ δεν γνωρίζεις ποιος είμαι; Δεν γνωρίζεις την φωνή μου; Ψάξε με ειλικρίνεια στους λόγους των προφητών, αυτοί μιλούν για εμέ. Πως ομολογείς πως δέχεσαι αυτούς αφού αρνείσαι αυτόν για τον οποίο μιλούν; Δεν είναι μόνο οι προφήτες. Σου έστειλα αγίους και αγίες, μορφές αγιασμένες που με ακολούθησαν ώστε δια αυτών να με γνωρίσεις. Ήσαν εκλεκτές και πολύ αγαπητές μου ψυχές. Τις είδες πολλάκις στα Κολοσσαία των ανθρώπων,  να υποφέρουν την σκληρότητα, την ωμότητα, την βαρβαρότητα που υπέφερα και εγώ. Ψυχές αγνές και ευαίσθητες, «ων ουκ ην άξιος ο κόσμος», ο χοντροκομμένος αυτός κόσμος στον οποίο ζεις. Σαούλ, Σαούλ, δεν συγκινήθηκες από τους δούλους μου... Αντί να σε αντικρύσω πλάι τους, σε είδα με λύπη απέναντι τους, να κρατάς τα ρούχα αυτών που διαχρονικά τους λιθοβολούν.  Πόσο εύκολα δέχτηκες τις κατηγορίες εις βάρος τους..  Σαούλ, Σαούλ, πιστεύεις τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους, τους αστρολόγους, τους ψευτοεπιστήμονες, την τεχνητή νοημοσύνη, τους υπηρέτες του  εκτροχιασμένου αιώνα σου. Σου είναι τόσο οικεία η δαιμονιώδης τους σοφία… Η λογική των δούλων μου σου μοιάζει εξωφρενική. Δια τούτο τόσο εύκολα δέχεσαι τις συκοφαντίες, τα ψέματα, τη λάσπη, τις λοιδορίες, την εξαπάτηση. Άγεσαι και φέρεσαι ωσάν το φυλλαράκι το υπό του ανέμου παρασυρόμενο. Σαούλ, Σαούλ, πόσο εύκολα ριζώνει μέσα σου ο λόγος ο σκληρός! Πόσο δύσκολα όμως…

Δὲν ρέγχουμε. Ἀγρυπνοῦμε, παρακαλοῦμε καὶ δεόμεθα… Πέστε καὶ γράψτε ὅ,τι θέλετε. Ἐμεῖς ἐδῶ θὰ μένουμε· θὰ τελοῦμε καθημερινὰ τὴν Θεία Λειτουργία, θὰ καλλιεργοῦμε ἰδίαις χερσὶν ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτὸς τὰ μπαΐρια τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ θὰ φροντίζουμε τὰ λουλούδια ποὺ φυτρώνουνε στοὺς βράχους καὶ στὰ γκρεμνά, νὰ μὴν τσαλακωθοῦν ἀπὸ βέβηλα χέρια». Τὰ παραπάνω λόγια τοῦ ἀοιδίμου πατρός μας Γρηγορίου μᾶς ἐκφράζουν ἀπόλυτα καὶ μὲ αὐτὰ θὰ ἀπαντήσουμε στὶς κατηγορίες ἀδελφῶν μας γιὰ δῆθεν ὑπερβάσεις ἢ παραβιάσεις τῶν Κυριακῶν λογίων. Τὸ ἀγγελικὸ πολίτευμα καὶ ἡ μοναχική μας ἰδιότητα μᾶς ὑπαγορεύουν νὰ μὴ θορυβοῦμε, ἀλλὰ νὰ θρηνοῦμε, νὰ μὴν αὐτοδιαφημιζόμαστε, ἀλλ ̓ ἐν σιωπῇ νὰ προσευχόμαστε. Ἔτσι, λοιπόν, συνεχίζουμε τὴν μοναχική μας πορεία, διακονώντας παράλληλα ταπεινὰ τοὺς ἀναρίθμητους προσκυνητές, παρηγορώντας τὸν ἀπελπισμένο λαό, παροτρύνοντας σὲ ἀληθινὴ ἐπιστροφὴ καὶ μετάνοια. Ἐπειδή, ὅμως, πολλοὶ ἀδελφοί μας ἔνιωσαν πικρία, ἀγανάκτηση, ὀδύνη καὶ σκανδαλίσθηκαν μὲ ὅσα ἔλαβαν χώρα κατὰ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψη τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος στὸ Ἁγιώνυμο Ὄρος, διερωτῶνται μάλιστα γιατὶ δὲν δείξαμε μὲ δημοσιεύματα καὶ ἀνακοινώσεις τὴν ἀντίδρασή μας ὅσοι εἴχαμε ἀντίθετη ἄποψη, σκεφθήκαμε νὰ καταθέσουμε ἁπλὰ καὶ ταπεινὰ τὸν λογισμό μας. Ὅσο μᾶς ἐπιτρέπεται, γιατὶ δὲν θεωροῦμε συνετὸ «τὰ ἐν οἴκῳ» νὰ τὰ κοινοποιοῦμε «ἐν δήμῳ». Τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι κανὼν βίου γιὰ ὅλους τοὺς συνειδητοὺς χριστιανούς, λαϊκοὺς καὶ μοναχούς.…

Δεν γνωρίζουμε εάν παρεξηγηθούν οι αστρολόγοι και οι πελάτες τους, από το παρόν άρθρο, αλλά η λέξη «ζώδιον» είναι υποκοριστικό του «ζώον», σημαίνει δηλαδή «μικρό ζώο, ζωάκι». Είναι απορίας άξιον το πώς κατάφεραν οι αστρολόγοι να πείσουν τόσους πολλούς ανθρώπους πως μπορούν να ταξινομηθούν ψυχολογικά με βάση τη θέση των άστρων κατά τη στιγμή της γέννησής τους και πως μπορούν να προβλέψουν το μέλλον ενός ανθρώπου στους τυχαίους σχηματισμούς των αστεριών, που βρίσκονται έτη φωτός μακριά από τη Γη. Βέβαια, όπως φαίνονται από αυτήν, διότι εάν ήμασταν σε ένα άλλο πλανήτη, ο νυχτερινός ουρανός θα είχε μια εντελώς διαφορετική όψη. Είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς άμεσα στο ερώτημα «πόσο παλιά είναι τα ζώδια;» Παρατήρηση των άστρων συναντούμε στην αρχαία Ελλάδα και την αρχαία Βαβυλώνα. Αυτές οι κοινωνίες άρχισαν να παρατηρούν την κίνηση των ουράνιων σωμάτων στο διάστημα και πώς αυτή επηρέαζε τον πλανήτη. Είδαν ότι τα αστέρια κινούνταν και σχημάτιζαν μοτίβα, τα οποία αργότερα έγιναν γνωστά ως αστερισμοί. Πως αυτές οι αστρονομικές κατά βάση παρατηρήσεις κατέληξαν να έχουν προεκτάσεις μεταφυσικού χαρακτήρα θα προσπαθήσουμε να καταδείξουμε. Αναζητώντας αξιόπιστες πηγές στο πέλαγος πληροφοριών του διαδικτύου, χάριτι Θεού οδηγηθήκαμε στην αξιόλογη μελέτη των Καθηγητών Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μάνου Δανέζη και Στράτου Θεοδοσίου με θέμα: «Αστρολογία, θρησκεία ή επιστήμη;» η οποία συντάχθηκε κατόπιν ανάθεσης…

Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου.... Κλείνω τα μάτια, ταξιδεύω στο παρελθόν. Σταματώ τον χρόνο την ώρα που ο Χριστός γεννιέται στο ταπεινό σπήλαιο. Είμαι από πάνω και βλέπω την σκηνή. Μόνοι άνθρωποι παρόντες, η Πάναγνη Μητέρα Του, ο μνήστωρ Ιωσήφ, ά! ήρθαν και λίγοι βοσκοί, ελάχιστη η ανθρώπινη αντιπροσωπεία. Και ολόγυρα; Κατακλυσμός αγγέλων! Άγγελοι, Αρχάγγελοι, Θρόνοι, Κυριότητες σε έκσταση και ιερή απορία! Τι έντονη αντίθεση μεταξύ ουρανού και γης! Ατενίζω στα 4 σημεία του ορίζοντα την υπόλοιπη ανθρωπότητα την αγία τούτη νύχτα. Βρίσκεται σε βαθύ πνευματικό λήθαργο. Απασχολούνται οι περισσότεροι με την επόμενη μέρα, με τα βιοτικά ζητήματα, τις μέριμνες. Ευτυχώς που οι νοερές Δυνάμεις κάνουν πολλή φασαρία και γεμίζουν το κενό σιωπής των νοερών ανθρώπινων ψυχών. «Δόξα εν υψίστοις Θεώ εν ανθρώποις ευδοκία». Ψάχνω ποιοι άνθρωποι βιώνουν εν τούτω τω χρόνω την ευδοκία της Θείας Γεννήσεως. Μα, τι να δω… Στον Ισραήλ ο Πρόδρομος είναι μωρό μηνών, ο Απόστολος Ιωάννης αγέννητος, ο Συμεών ο Θεοδόχος περιμένει, οι Αιγύπτιοι λατρεύουν τον Ρα, οι Έλληνες φιλοσοφούν, οι Ρωμαίοι επεκτείνονται, οι Αζτέκοι κτίζουν τα ζιγκουράτ, οι Κινέζοι οργανώνονται υπό την διδασκαλία του Κομφούκιου. Φρίττω και αναφωνώ: Κύριε, η κορυφαία στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας περνά παγκοσμίως απαρατήρητη! Δεν μπορούσες να έρθεις επί της γης Εσύ, η αρχή των πάντων, με λίγο πιο εμφατικό τρόπο; Καταντά…

https://www.youtube.com/watch?v=qMqZ1JKhVrQ