Εισερχόμεθα στο έτος 2026. Όλοι οι άνθρωποι αυτή την περίοδο εύχονται συνήθως μια καλή χρονιά, με υγεία, επιτυχία, χαρά. Είναι έμφυτη και ανθρώπινη η ανάγκη για πίστη και ελπίδα.  Πίστη και ελπίδα ότι το κακό δεν θα κυριαρχήσει και ότι καλύτερες μέρες θα ξημερώσουν. Δυστυχώς όμως, η μεταπτωτική μας πραγματικότητα διαψεύδει  πολλές από αυτές τις ευχές. Ο σύγχρονος άνθρωπος, μακριά από το Θεό,  πάσχει και πάσχει βαθιά, στο σώμα και στην ψυχή. Και οι ανεκπλήρωτες ευχές σίγουρα δεν μπορούν να τον παρηγορήσουν.

Στον κόσμο αυτό της λύπης, της φθοράς και της σκοτεινιάς, οι χριστιανοί επίσης καλωσορίζουν την επικείμενη χρονιά με ελπίδα. Μια άλλη, ωστόσο, ελπίδα: την ελπίδα που χαρίζει η τελευταία εορτή του χρόνου, η εορτή των Χριστουγέννων. Η ελπίδα αυτή ξεπερνά τα κοσμικά πράγματα και τις κοσμικές επιδιώξεις διότι από την φύση της είναι εκτός του κόσμου τούτου.  Κανένας άνθρωπος δεν σχεδίασε την ενανθρώπηση του Θεού Λόγου. Κανείς δεν παρακάλεσε καν τον Θεό για αυτή. Η ενανθρώπηση του Χριστού ήταν «μυστήριο αποκεκρυμμένο» και από αυτές τις ουράνιες δυνάμεις και η πρωτοβουλία της ανήκει αποκλειστικά στον Τριαδικό Θεό. Η ενανθρώπηση όμως απεκάλυψε στην ανθρωπότητα τον αγαπητικό χαρακτήρα της υποστάσεως του Θεού: ο Θεός  ουδέποτε ξέχασε το πλάσμα Του. Τι και αν ο άνθρωπος εξέπεσε της χάρης Του; Τι και αν αυτοεξορίστηκε από τον παράδεισο; Τι και αν υποδουλώθηκε στην αμαρτία; Τίποτε από αυτά δεν εδυνήθη να υπερισχύσει της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο. « Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ.» (Κατά Ἰωάννην ιβ΄ 46). Λόγια συγκλονιστικά…

 Αν λοιπόν τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, « ὥστε τὸν Υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» πως γίνεται με ένα τέτοιο Θεό η ψυχή να μην γεμίσει από ελπίδα;

Γεμάτοι ελπίδα Χριστού λοιπόν, ας εισέλθουμε στο 2026 και είθε το έτος αυτό να είναι αληθινά σωτήριο για τον καθένα μας, για την πατρίδα μας και για τον κόσμο όλο.

                                                                                                               Ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής

                                                                                                   Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Σοχού

                                                                                                                   Αρχιμανδρίτης Ευλόγιος

                                                                                                                   και οι συν εμοί αδελφοί